[ حكم ما لو ساحقت بكراً بعد وطىء زوجها ] [ مسألة 13 - لو وطأ زوجته فساحقت بكراً فحملت البكر فالولد للواطىء صاحب الماء ، وعلى الصبيّة الجلد مائة بعد وضعها إن كانت مطاوعة ، والولد يلحق بها أيضاً ، ولها بعد رفع العذرة مهر مثل نسائها . وأمّا المرأة فقد ورد أنّ عليها الرجم ، وفيه تأمّل ، والأحوط الأشبه فيها الجلد مائة . ] مساحقه‌ى با باكره بعد از مجامعت شوهر اگر مردى با همسرش نزديكى كند و او با باكره‌اى مساحقه كرده ، آبستن شود ، فرزند متعلّق به مرد واطى و صاحب منى است ؛ و بر آن باكره در صورت مطاوعت به اين كار ، صد تازيانه پس از زايمان مىزنند و بچّه نيز به او ملحق مىگردد ؛ و پس از رفع بكارتش به زايمان ، مهرالمثل را مىگيرد . روايتى در رجم زن مساحقه‌گر رسيده است ؛ ليكن در آن تأمّل است و احتياط در صد تازيانه است . مرحوم محقّق « 1 » در شرايع اين مسأله را با آن كه بنايش بر اختصار و عدم استدلال است ، به صورت مفصّل و استدلالى مطرح مىكند . در اين مسأله از جهاتى بحث است كه به پاره‌اى از آن‌ها در گذشته اشاره كرديم . ما بر خلاف نظر تحريرالوسيله و مشهور گفتيم : اگر دو زن مساحقه كنند ، بر طبق روايات رسيده ، اگر زن شوهردارى با دختر باكره‌اى به اين عمل دست زد ، حدّ زن محصنه رجم و حدّ باكره‌ى غير محصنه صد تازيانه است ؛ البتّه اجراى صد تازيانه بر باكره پس از وضع حمل است ؛ زيرا ، ممكن است براى حملش ضرر داشته باشد . به هر حال ، مسأله اختلافى است و مرحوم ابن‌ادريس « 2 » و محقّق رحمهما الله « 3 » مىگفتند : بر زن

--> ( 1 ) . شرايع الاسلام ، ج 4 ، ص 943 . ( 2 ) . السرائر ، ج 3 ، ص 367 . ( 3 ) . شرايع الاسلام ، ج 4 ، ص 943 .